اگر به دنبال یک CPU مناسب برای لپ تاپ خودتون هستید، دو گزینه‌ی AMD و Intel که رقیب های قدر همدیگه هستند، پیش روی شماست.

این مطلب مناسب کسانی هست که کاملا بی طرفانه می‌خوان محصولات این دو شرکت را با یکدیگر مقایسه کنن که شامل استدلال های زیادی در رابطه با مقایسه‌ی بین پردازنده های شرکت AMD و INTEL از لحاظ قیمت، سرعت، عملکرد، پشتیبانی از درایو و مصرف برق هست، و به شما یک دید شفاف و خوب از رقابت بین اون ها می‌ده.


مزایا و معایب AMD در یک نگاه:

  • ارزش بالا در مقایسه با هزینه‌ی پرداختی 
  • قابلیت اورکلاک خودکار در اکثر پردازنده‌ها
  • دارای هسته‌ها و رشته‌های بیشتر نسبت به اینتل
  • پشتیبانی از پورت PCIe 4.0
  • ارائه دهنده ی امکاناتی از قبیل خنک کننده، اورکلاک و در برخی از مدل ها، برنامه هایی برای اورکلاک خودکار همراه با پردازنده
  • ارائه ی پردازنده های گیمینگ میان رده با قیمت کمترو کیفیت بالاتر از رقیب
  • استفاده از فناوری 7 نانومتری
  • پیشران در زمینه‌ی معماری
  • در نبود کارت گرافیک مجزا، گزینه مناسبی برای شما نیست.


مزایا و معایب اینتل در یک نگاه:

  • ارائه‌ی فن های خنک کننده در کنار پردازنده‌هایی که قابلیت اورکلاک ندارن

  • عملکرد سریع و خوب در اکثر بازی ها
  • نفر اول در تولید پردازنده های قوی گیمینگ
  • سازنده‌ی پردازنده های کوچکتر و متراکم تر
  • فرکانس پردازشی بالاتر نسبت به رقیب
  • ارائه ندادن فن های خنک‌کننده در کنار پردازنده هایی که قابلیت اور کلاک دارن
  • عرضه ی سوکت‌های جدید در مدت کم و بروز مشکلات اون
  • بهره‌مندی از PCIe 3.0 که سرعت کمتری داره


پاسخ برخی از کاربران به این سوال که کدام برند بهتره، بی برو برگرد، AMD هست. در حالی که 3سال پیش این شرکت در لبه ورشکستگی قرار گرفته بود و در این سال ها با پیشرفت چشمگیرش رقابت را برای اینتل سخت کرد.

در هر قسمت از این مقاله یک برنده‌ی مشخص وجود داره، اما اینکه شما کدام را انتخاب کنین و بخرین، بستگی به میزان بودجه و کارایی مورد نیازتون داره.

اولین و مهم ترین بحثی که در مورد پردازنده ها برای کاربران اهمیت داره، قیمت اون هاست که، AMD در چند سال اخیر تونسته مدل های قوی ای از پردازنده با قیمت مناسب رو ارائه بده. ناگفته نمونه که سری XT این شرکت از این روند پیروی نمی‌کنه. همچنین شرکت AMD، همراه با پردازنده هایی که عرضه می‌کنه، امکاناتی از قبیل خنک کننده، اورکلاک (در بیشتر مدل ها) و نرم افزار هایی مثل Precision Boost Overdrive برای اورکلاک خودکار پردازنده، ارائه می‌ده.

شما می‌تونید تمامی مادربرد های AMD رو به جز سری A، که از قابلیت اورکلاک بهره مند هستن رو، در جدول پایین به همراه قیمت اون ها، مشاهده کنید.

از جمله نقاط قوت دیگه ای که می‌تونیم برای AMD نام ببریم، وجود هسته ها و رشته های بیشتر، سریع تر و پشتیبانی از پورت PCIe 4.0 هست.

اینتل با استفاده از مدل Comet Lake-S سعی کرده تا هسته ها، رشته ها و امکانات بیشتری رو بدون افزایش قیمت به کاربران  ارائه بده. AMD هم برای جا نموندن از این رقابت، قیمت پردازنده های خودش رو کاهش داده و شانس خودش رو برای برنده شدن بالا برده.

اینتل برای CPU هایی که قابلیت اورکلاک ندارند، فن های خنک کننده ای ارائه می‌ده که متاسفانه عملکرد این فن ها جای تعریفی نداره. در مقابل، AMD برای پردازنده هایش فن هایی با قابلیت نور پردازی RGB ارائه می‌ده.

همچنین، اینتل برای CPU هایی که قابلیت اورکلاک دارند فن های خنک کننده ای ارائه نمی‌ده و شما مجبورین برای تهیه‌ی فن ها، هزینه ای جداگانه بپردازید، در حالی که بیشتر خنک کننده های AMD برای اورکلاک کردن در حد متوسط، جوابگو هستن.

اینتل برای پردازنده هایی که قابلیت اورکلاک دارن هزینه اضافه کمتری طلب می‌کنه. در شرایطی که شما برای خرید مادربرد های سری Z، که قابلیت اورکلاک دارن، باید مبلغ زیادی پرداخت کنین. چرا که اینتل اجازه اورکلاک CPU رو، با مادربردهای سری H  و یا B رو نمی‌ده. شرکت اینتل سوکت های جدید خودش رو زود به زود و در عرض مدت زمان کمی، عرضه می‌کنه که مشکلاتی رو برای کاربران به وجود میاره. برای مثال، احتمال اینکه بتونین با مادربرد فعلی‌تون یک پردازنده ی جدید استفاده کنین، یا پردازنده ی قدیمی خودتون رو به یک مادربرد جدید متصل کنین خیلی کمه. یکی دیگه از معایب اینتل اینه که از PCIe 4.0 پشتیبانی نمی‌کنه و در عوض، از PCIe 3.0 بهره مند هست که سرعت کمتری داره.

نتیجه‌ی مطالب این قسمت اینه که AMD به شما بیشترین ارزش رو در قبال مبلغی که پرداخت می‌کنین می‌ده، اما در مقابل، برای بهترین و قوی ترین مدل های خودش مثل Ryzen 9 3950X هزینه بالاتری از شما می‌گیره. AMD به تازگی از پردازنده‌های جدید Ryzen 9 3900XT ،Ryzen 7 3800XT و Ryzen 5 3600XT رونمایی کرده که سرعت اون ها در حدود 100 تا 200 مگاهرتز از مدل های قبلیش، بیشتر هست.

تا اینجای کار، برنده در زمینه‌‌ی قیمت به صورت کاملا مشخص و واضح، AMD می‌شه.

  Intel® Core™ i9


مقایسه از لحاظ گیمینگ 

در مقایسه‌ی این دو شرکت از لحاظ گیمینگ به نتایج جالبی دست پیدا می‌کنیم. CPU اینتل در برنامه های سبک، عملکرد واقعا سریع و خوبی از خودش به نمایش می‌گذاره که این موضوع اکثر بازی های روز رو در بر می‌گیره. از اونور با نگاه کردن به بنچمارک می‌فهمیم که AMD هم حرفهای زیادی برای گفتن داره.

اینتل با پردازنده های Core i9-10900K و Core i7-10700K در زمینه ی گیمینگ حرف اول رو می‌زنه. اختلاف میان بهترین پردازنده های این دو شرکت در زمینه‌ی گیمینگ با یکدیگر، خیلی چشمگیر نیست. اما در مورد پردازنده های میان رده، همانطور که قبلا گفتم، شرکت AMD محصولات با ارزش تری نسبت به مبلغی که پرداخت می‌کنین به شما ارائه می‌ده. اینتل نیز با عرضه‌ی Core i7-10700K به مبلغ 260 دلار سعی کرده تا حد زیادی به AMD نزدیک شه.

پردازنده های اینتل قدرت پردازشی بالاتری دارند ولی برای استفاده‌ی کامل از نهایت سرعت اون ها، شما به یک پردازنده‌ی گرافیکی قدرتمند و یک مانیتور با Refresh rate (نرخ تازه‌سازی) بالا نیاز دارین. همچنین باید با کیفیت رزولوشن 1080 گیم بازی کنین، چون اگه به دنبال رزولوشن های بالاتری هستین، فشار بیشتری روی پردازنده ی گرافیکی وارد می‌شه و به قدرت گرافیکی بهتری نمی‌رسین، مگر اینکه از یک پردازنده ی گرافیکی نسل جدید AMD Big Navi/ GeForce RTX 3080 استفاده کنین.

اما نکته اینجاست که، بیشتر لپ تاپ ها و کامپیوتر های میان رده از پردازنده گرافیکی قدرتمندی استفاده نمی‌کنن و به همین دلیل یک پردازنده با قدرت بالاتر از توان لپ تاپ، استفاده چندانی برای گیمینگ نداره.

اگر بالاترین قدرت و عملکرد در خرید پردازنده‌ی مناسب گیمینگ براتون مهمه، اینتل حرف آخر رو می‌زنه. در صورتی که شما یک گیمر حرفه ای هستید و می‌خواید تک تک فریم ‌های بازی به بهترین شکل براتون اجرا بشه و یا به دنبال اورکلاک هستین، پردازنده‌های رده‌بالای اینتل انتخاب مناسبی هستن؛ مخصوصا در صورتی که بخواین یک کارت گرافیکی جدید خریداری کنین.

ولی اگر دنبال یک پردازنده ی میان رده برای گیمینگ هستین، AMD با توجه به قیمت مناسبش انتخاب بهتری به حساب میاد.


مقایسه از لحاظ بهره وری و تولید محتوا


در بحث عملکرد چند رشته‌ای و برنامه‌های تولید محتوا، پردازنده های AMD در مقایسه با اینتل، عملکرد خیلی بهتری رو ارائه می‌دن که این به علت تعداد بیشتر هسته ها و رشته ها هست. اینتل در سال های اخیر سعی کرده تا پردازنده های کوچکتر و متراکم تری بسازه، برای همین، از بحث تعداد هسته ها، نسبت به رقیبش عقب افتاده. AMD نیز برای کامپیوتر های رده بالا و میان رده پردازنده هایی تولید میکنه که اینتل توان رقابت با اون ها را نداره. برای مثال Ryzen 9 3950X، شانزده هسته داره، که بسیار بیشتر از Core i9-10900K اینتل هست و یا رایزن Threadripper 3990X، شصت و چهار هسته پردازشی و 128 رشته داره، که تقریبا باور کردنی نیست.

از اون جایی که عملکرد AMD در این زمینه بهتر از اینتل هستش، قیمت اون هم کمی بالاتره که البته مبلغش اونقدر قابل توجه نیست.

عدم وجود Integrated graphics در پردازنده‌های 6 هسته‌ای و بالاتر AMD، به این معنی هست که اگر قصد خرید کارت گرافیک جدا ندارین، چاره‌ای به جز خرید از اینتل براتون وجود نداره. ولی نکته اینجاست که، کاربران حرفه ای، از محصولات با کیفیت AMD در این زمینه نمی‌‍گذرن!!!


مقایسه از لحاظ مشخصات و ویژگی

AMD پردازنده های خودش را با نام های رایزن 3 و 5 و 7 و 9 و Threadripper ارائه می‌کنه و اینتل محصولاتش را با نام های Core i3 ، Core i5 ، Core i7 ، Core i9  و Cascade Lake-X به فروش می‌رسونه. برای مقایسه بین اون ها باید دو محصول هم رده را با یکدیگر بررسی کنیم. برای مثال، مقایسه ی AMD A10 با Core i7 اصلا مقایسه ی منطقی ای به نظر نمیاد. در این بخش از مقایسه، می‌تونیم ویژگی اون ها رو در یک جدول قرار بدیم، اما برای اینکه خیلی مطلب طولانی نشه، تنها قدرتمند ترین و بهترین هاشون رو با یکدیگه مقایسه می‌کنیم.

در مقایسه‌ای که در بالا مشاهده می‌کنید کاملا واضح هست که AMD در قبال مبلغی که پرداخت می‌کنید، امکانات بیشتری را در اختیار شما قرار میده و برنده ی این قسمت به حساب میاد.


مقایسه  از لحاظ اورکلاک

پردازنده های اینتل به شما این امکان رو می‌ده تا به فرکانس پردازشی بالاتری نسبت به AMD برسین، ولی برای اورکلاک CPU های اینتل، باید علاوه بر خرید پردازنده های سری K، مادربرد های سری Z و یک خنک کننده با کیفیت هم بخرید. بنابرین برای اورکلاک کردن باید هزینه های سنگینی رو پرداخت کنین که یکم غیر معقوله.

AMD به اندازه اینتل دست شما را برای اورکلاک کردن CPU باز نمی‌ذاره، به این معنی که شما با اورکلاک کردن تمام هسته‌ها، در پردازش‌های سبک، شاهد افت عملکرد پردازنده می‌شین. در صورتی که، با اورکلاک کردن پردازنده‌های نسل دهم Comet Lake اینتل می‌تونین حتی به فرکانس 5 گیگاهرتز دست پیدا کنین. این عددی هست که شاید تنها با خنک‌کننده‌های نیتروژن مایع در پردازنده‌های AMD، قابل دسترسی باشن.

در بحث اورکلاک، اینتل برنده هست، چرا که به شما این امکان را می‌ده تا به فرکانس های بیشتری دست پیدا کنین. البته که این نکته را نباید فراموش کرد که هزینه های بیشتری نیز باید در قبال اون پرداخت کنید. در کل، AMD بیشتر مخصوص کاربران تازه کاری است که دنبال گیمینگ حرفه ای نیستند.


مقایسه از لحاظ مصرف برق و تولید حرارت

پردازنده های AMD به خاطر استفاده از معماری 7 نانو متری در محصولات خود، تاثیرات مثبتی از لحاظ گرما و حرارت گذاشته است. مصرف برق، به لیتوگرافی و معماری وابسته هست. معمولا هر چه مصرف یک پردازنده بالاتر باشه، حرارت اون هم بالاتر میره.

شرکت اینتل در طول مدت 5 سالی که از عرضه کردن CPU های 14 نانو متریش گذشته، تونسته تا 70 درصد نرخ انرژی به عملکرد پردازنده های شرکتش رو بهبود ببخشه، اما این موضوع در چند وقت اخیر تغییر کرده، چرا که برای رقابت با AMD توان پردازنده هاش را افزایش داده، که این موضوع افزایش میزان مصرفی و حرارت را در محصولاتش به دنبال داره و یکی از دلایلی که برخی از کاربران با خنک کننده های استوک اینتل به مشکل خوردن، به حساب میاد. این نکته را هم بدونید که برای برق رسانی به یک پردازنده و خنک کننده، به یک مادر برد و پاور قدرتمند نیاز هست که مصرف برق را به میزان قابل توجهی بالا می‌بره.

در مقابل، شرکت AMD با پردازنده های 7 نانومتری اش تونسته کارآمدی بیشتری را عرضه کنه و دردسر خنک کننده های شرکت اینتل را نداشته باشه. پس در نتیجه، در این قسمت اینتل را شکست می ده.


مقایسه از لحاظ لیتوگرافی

شرکت AMD در نسل فعلی پردازنده های رایزن خودش، از نودهای 7 نانومتری ساخت شرکت تایوانی تی‌اس‌ام‌سی استفاده کرده، که این شرکت سازنده ی نود های اپل و هواوی نیز هست. از طرف دیگه اینتل 5 سال هست که از پردازنده‌های 14 نانومتری، برای دسکتاپ و مدل‌های 10 نانومتری، برای لپ‌تاپ ها استفاده می‌کنه که کاملا واضحه که AMD در این زمینه قوی تر هست و اینتل تا زمانی که از نود های 5 میلی متری خودش رونمایی نکرده، شانسی برای برنده شدن در این رقابت رو نداره.  


مقایسه از لحاظ معماری

برای مقایسه ی این دو برند پردازنده از لحاظ معماری، باید به اتصالات داخلی و ریز معماری اون ها دقت کرد. AMD با استفاده از فناوری Infinity Fabric، تونسته چندین دای را در داخل یک پردازنده مجتمع به هم وصل کنه و به این ترتیب به جای اینکه از یک دای بزرگ استفاده کنه، از چندین دای کوچک استفاده کرده و تونسته عملکرد کلی پردازنده ها رو بهبود بده و هزینه تولیدش را کمتر کنه.

AMD از این فناوری در معماری Zen خودش هم استفاده کرده و تونسته IPC را به میزان 52 درصد نسبت به معماری قبلی، یعنی Bulldozer بهبود ببخشه.

 پردازنده‌های فعلی AMD از معماری Zen 2 استفاده می‌کنن که نسبت به Zen تونستن 15 درصد دیگر، IPC رو بهبود بدن. اون‌ها همچنین با به کارگیری از نودهای 7 نانومتری در کنار Zen 2، تا 31 درصد عملکرد هر هسته را ارتقا دادن. این موضوع باعث شده که پردازنده‌های AMD، تقریبا هم سطح بهترین پردازنده‌های اینتل قرار بگیرن.

کاملا مشخصه که با مقایسه ی پردازنده های AMD و Intel در زمینه معماری، یک برند با سرعت بیشتری رو به جلو حرکت می‌کنه. اینتل همچنان از همان معماری Skylake که در سال 2015 معرفی کرد استفاده می‌کنه و این موضوع کاملا خودش را نشان می‌ده که پوینت منفی ای برای اون به حساب میاد. AMD به لطف پیشرفت‌های پیاپی خودش، در زمینه طراحی، گوی سبقت را از کمپانی رقیب، که همچنان به معماری 5 سال پیش خود اتکا می‌کنه ربوده.

در حال حاضر در مقایسه بین این دو برند، AMD برنده محسوب میشه. البته، انتخاب یکی از این دو بستگی به کاربرد شما از پردازنده ها داره و گاهی اینتل نیز انتخاب مناسبی می‌تونه باشه، به خصوص در زمانی که می‌خوایند در بحث اورکلاک و گیمینگ بهترین تجربه را داشته باشید یا اگر تمایلی به خرید گرافیک جداگانه ندارید، اینتل به شما توصیه می‌شه، اما اگر به دنبال محصولی هستین که میان قیمت و عملکرد بهترین تعادل را داشته باشه، بی بروبرگرد به سراغ AMD برید. :)